متن ترانه
تا من بدیدم روی تو
ای ماه و شمع روشنم
هر جا نشینم خرمم
هر جا روم در گلشنم
هر جا خیال شه بود
باغ و تماشاگه بود
در هر مقامی که روم
بر عشرتی بر می تنم
درها اگر بسته شود
زین خانقاه شش دری
آن ماه رو از لامکان
سر درکند در روزنم
گوید سلام علیک هی
آوردمت صد نقل و می
من شاهم و شاهنشهم
پرده سپاهان میزنم
چرا خیس نشده امشب اون گونه های سرخت
میگی غرور داره
عیب نداره بزن بشکنه بغضت
اگه شکستنی خب آخر این دل من چی
اره بابا تقصیر من بودو آخرشم شدم کیش
یکی چتر من بشه تواین برفو بارون
یکی
یکی بده منو تسکینم تواین حال سردو داغون
رد میشم ازین پل توبمون تو دنیای خاموش
بارون میاد از کینه رو گونه دونه دونه آروم
مغذ روی الکله چشام رو عکستم قفله
روی موهای سیاه دوتا چشم مشکی فندکو شعله
اره هوا ابریه
سهم آفتاب بی سهمیه
فکردن به تو سنگینه
یا کاراتو ترک سرگیجه
بگو بینم بخاطرت سرمیره
انقد نیستی که سرمیره
توی درو دیوارو توجنگی که
داشتیم شبا از بحثی که
شده باعث جدایی نزدیکه
دستم شده درگیره تیغو دیگه زندگی تعطیله
زرده رنگ من
پاییز سرد نه
باز میخاد رو گونهات اشک بریز مرد
دلت که گرمه ولی
چشات چه سرده
گرگ شد سهمم ولی تو لباس بره
شد نصیبم عاقبت هرچی دردو زخم سبز
میبافم با دستام با کینه با زخم تر
زندگی یعنی گل یعنی بوی دستاتو
من شستم با اشکام تو کردی همش الوات
توام آوردنت اینجا
توام دیونگی کردی؟
می دونی این دیگه ینی کنارش برنمی گردی
دکترا اینجا همش دنبال سوزنو دردن
نمیدونم چیشد
ناراحتم کیا کردن
خودم میفهممت
خودم دستاتو میگیرم
ببین حال منم خوش نیست
هنوز حسام میمیرن
مگه چندسالته؟
پیشونیت چندتا خط داره
موهاتم که سفیده مرد
چرا چشمات می باره
توام درد منو داری
از چشمات معلومه
اون بیرون قشنگی نیست
اینجاست همون خونه
منو تو همدمیمو
آخرش اینجا ی درددیم
اون بیرون سگش بغل کرده
ماغم بغل کردیم
اصلا ی وقتایی دوس دارم که بمیرم
درست وقتی همون لحظه که بغضام خیلی دلگیرن
مشاهده بیشتر