محمد راستگو کابوس

تاریک شده دنیام از دست آدمها
غمگین ترین شهرم از چشم نامردا
درگیر این ماه تابان خاموشم
کابوس من بازم شده هم آغوشم
خالیه جای تو اینجا کنار من
سرده همه شب هام بی تو عزیز من
شاید منو با عشق دورم زدی اما
آخر این بازی میمیری تو تنها
سرد خیابون های این شهر
گریه شده همراه این درد
تنهایی شد تاوان این قهر
عشقت میمونه عین یه زهر
خالیه جای تو اینجا کنار من
سرده همه شب هام بی تو عزیز من
شاید منو با عشق دورم زدی اما
آخر این بازی میمیری تو تنها