محمد راستگو کیچه های جفره

نمیتونم بمونم حیف کنار تو
نمیتونم بخونوم مو دوباره سی تو
نمیتونم خنده کنم نمیتونم گریه کنم
حال مو خیلی بدن میخوام بهت فکر نکنم

بوشهر با او قشنگیاش نتونست آرومم کنه
همش دلم میخواد برم یه جایی که درمونم کنه
میخوام برم یه شهر دیر میخوام برم از این دیار
فقه قبل رفتنم چندتا سوالن تو سرم

میگم نرو از اینجا محلم نمیلی میری
میگم مونم میخوامت سی لج دستش میگیری
فقه میخوام بفهمم چه داشت که مو نداشتم
فقه میخوام بفهمم کی بی که مو نبیدم

تو کیچه های جفره مو پی تو میگردم
کجی عزیز جونوم بیو دورت بگردم
فقه میخوام بفهمم سیچه مونِ نمیخی
بعدش میرم از اینجا، حیف که دیگه نمیی
فقه میخوام بفهمم سیچه مونِ نمیخی
بعدش میرم از اینجا، از اینجا تا همیشه

میخوام برم دیوونه شم سر به بیابون بزنم
شاید یادم بره نگات رنگ چیشات زنگ صدات
دل مو خیلی پرن از تو اون قشنگیات
یاده اون روزا بخیر که می خندیدی برام

انگاری باورم شده بوشهر سی مو غریب شده
شهر خومن دوسش دارم ولی خب یتیم شده
نمیخوام غریبه هاش واسه اون گریه کنن
پر دردن دلمون نه شاهینی مونده سیمون

میگوم نرو از اینجا محلم نمیلی میری
میگوم مونم میخوامت سی لج دستش میگیری
فقه میخوام بفهمم چه داشت که مو نداشتم
فقه میخوام بفهمم که بی که مو نبیدم

تو کیچه های جفره مو پی تو میگردم
کجی عزیز جونوم بیو دورت بگردم
فقه میخوام بفهمم سیچه مونِ نمیخی
بعدش میرم از اینجا، حیف که دیگه نمیی
فقه میخوام بفهمم سیچه مونِ نمیخی
بعدش میرم از اینجا، از اینجا تا همیشه