بهادر صحت کجایی عزیزم

نه باور نکردم هنوز قصه رو
حقیقت یه تصویر پوشالیه
چشامو می بندم که یادم بره
چقد جای چشمایِ تو خالیه

من از شونه های تو دورم بگو
کجا روزه ی بغضمو وا کنم؟
کجا سر بذارم به دیوونگی؟
کجا زندگی رو تماشا کنم؟

برای رسیدن به من هیچ کس
منو بینِ حرفام پیدا نکرد
کسی جز تو قلب من پا نذاشت
کسی جز تو مشتِ منو وا نکرد

کجایی عزیزم که دردامو از من بگیری؟
کجایی که دلواپسی هامو گردن بگیری ؟

چقد سخته بعد از تو عاشق شدن
چقد سخته رویاتو کم داشتن
چقد سخته دل کندن از چشمِ تو
چقد سخته دست از تو برداشتن

همین که تو گاهی به خوابم بیای
هنوزم برام جای خوشحالیه
چشامو می بندم که یادم بره
چقد جایِ چشمای تو خالیه

کجایی عزیزم که دردامو از من بگیری؟
کجایی که دلواپسی هامو از من بگیری؟