محمد رنجبر یلدا

در روی من بگشا اگر مهمان ناخوانده ام
آغوش باز کن سالیان سال درمانده ام
مثل انار دانه دانه خون به دل مانده ام
چه آتیشی در سینه ام دور از تو سوزانده ام
با چشمهای ماه عشق و طنازی
بالاترین گیرایی من بوده شیرازی
وقت غزل خوانی دمادم شور آوازی
تو سهم من باشی که میرقصم به هر سازی
یلدا ترین شبهای عمر من کنار تو
دل داده ام بر نازنین نقش و نگار تو
پاییز بی برگم به امید بهار تو
وحشی ترین آهوی قلب من شکار تو
یلدا ترین شبهای عمر من کنار تو
دل داده ام بر نازنین نقش و نگار تو
پاییز بی برگم به امید بهار تو
وحشی ترین آهوی قلب من شکار تو
ای اشکهای شب بر گونه ها جاری
بر فال حافظ اومده که دوستم داری
کاش وقت مستی ام حرمت نگه داری
گاهی بگویی مثل من دلتنگ دیداری
یلدا ترین شبهای عمر من کنار تو
دل داده ام بر نازنین نقش و نگار تو
پاییز بی برگم به امید بهار تو
وحشی ترین آهوی قلب من شکار تو
یلدا ترین شبهای عمر من کنار تو
دل داده ام بر نازنین نقش و نگار تو
پاییز بی برگم به امید بهار تو
وحشی ترین آهوی قلب من شکار تو