محمد رنجبر باران که شدی

باران که شدى نپرس ، اين خانه کيست
سقف حرم و مسجد و ميخانه يکيست

باران که شدى، پياله ها را نشمار
جام و قدح و کاسه و پيمانه يکيست

باران تو که از پيش خدا مى آیی
توضيح بده عاقل و فرزانه يکيست...

با سوره ى دل ، اگر خدارا خواندى
حمد و فلق و نعره ى مستانه يکيست

اين بى خردان،خويش ، خدا مى دانند
اينجا سند و قصه و افسانه يکيست...

گر درک کنى خودت خدا را بينى
درکش نکنى، کعبه و بتخانه يکیست