دانلود آهنگ تیارو به نام سکوت شب + متن آهنگ

وجودِ من..
یعنی بلوغِ درد..
یعنی تومورِ مغز..
یعنی شروعِ مرگ..
یعنی وقوعِ جنگ..
یعنی سکوتِ شب..
یعنی سقوطِ شهر..
یعنی غروبِ روز..
طلوعِ شب..
حضورِ تب..
جنون و جهل..
و ورودِ زهر..
و سر بریدنِ جلو چِشم..
یعنی غمِ بچهای جنوبِ شهر..
قاطی تلخیا، حضورِ سم..
امید، برایِ وقوعِ صبر..
تولید، برای گروهِ حق.....
خورِ ملتِ به امیدِ سهم..
یعنی گم شدنِ یه صعودِ سبز..
از پرشدنِ یه سقوط و ترس..
و جواب برای سکوتِتم..
باید بدی، تویِ حضورِ جمع..
گند زدن به غرورِتم..
همه منتظرِ غروبِتن..
کم گذاشتن، زنده بودی..
تگری میزنن تو روحِتم..
ولی اینو بدون،که سکوتِ من..
از این نی تا بدِ تورو بگن..
ببین، اونی که میگیره تورو به سر..
الان میگه دیگه برو پِسر..
و سر به سر و حمله ور..
به اونی شو که گرفت تورو به چپ..
پول نبود و گشنه بودی..
ولی بهت میگه برو بِچر..
همه دستپاچه، مغزا چت..
ولی زنده مونده غرورِ من..
فرمانده زد دردو بِم،
حالا جای دیگ برو غُرو بزن..
همه حرفا بلوفه نه؟؟؟
متنا همگی دروغ و جعل..
پول نی و میگه فردا واریزه..
هرچی میخوای رو برو بخر..
عشقِ نه؟ زنده در..
گور میریم، کمه حقوقِ جمع..
چِشمِ من، به عشقِت هر....
دقیقه خیسه، وجوده من..
شنود و شک..
قُرُقِ جبر..
دید به ما، دیدِ کلوخ و سنگ..
قورباغه هایِ تفنگ به دست..
وقتی میبینن شلوغِ شهر..
زانو بزن، زانو بزن..
برا اونایی که کابوسِتن..
برا اونایی که تویِ فکرت..
تورو میبرن به پابوسِ مرگ..
و زانو بزن، زانو بزن..
برا اونایی که فانوسِتن..
برا اونایی که بعدِ مرگت..
سر میزنن به تابوتِتم..
واسه..
چشمِ خسته..
حسِ دستِت..
جسمِ لمسِت..
زانوبزن..
زانو بزن،زانوبزن..
زانو بزن حاجی ناموسی تر..
فرودِ سنگ..
فرو به سر..
از درد بگی..
میشه غُلوِتم..
خوبها، همه چی ردیفه..
ولی این زخم داره میشه قلمبه تر..
حقم بگی، پرپر میشی..
از درد بگی، بدتر میشی..
از سم بگی، زهر تر میشی..
چِت بمون، همون گلو بزن..
گلو به لب، برسون کره کن، پُلو بزن..
تو رویِ من، زولو بزن..
که صفر بودی، بردیم تورو به صد..
حالا خراب و در شُرُفِ تب..
تورو یِکم، ما شاس میبینیم..
و زیر خوابمونه کُلفتِتم..
همیشه، همه جا، تقلید از مائه فنونِتم..
سینگلاا،تو دو رابطن..
فازِ پتروس و پِیِ سوراخِ سد..
دستا اماده، سد که نباشه..
شصتا تو تنِ گولاخِ هم..
یکی اماده بذاره کلاه به سر..
یکی اربابِ اون که کلاهو زد..
یکی میشه اربابِ اربابو..
یکی نوکرِ فردِ کلاه به سر..
حالا دیگ فقط منمو من..
پِیِ اون کهزخم به تنمو زد..
نمیمونه تو ما تحمل، صبر..
و وحشی میکوبه سرو به سنگ..
روزگار سقِ سگ..
سیاه، نجس، سنگ به سنگ..
بند نمیشه و سرویس شده..
حاجی این روزا سقفِ سق..
تو گرونی شاهدِ حضورِ صف..
اره اینه، اینجا سطوحِ عقل..
ذخیره جنس تو کمدِتم..
یعنی غروزِ زیاد و نبوغِ کم..
صدایِ ظریفه فلوته مرد..
شبیه صدایِ جیغِ تو گِلویه زن..
مریض، ردی، حال خراب..
براهمین دکی بهش سُرمو زد..
اینجا فقط ربط میدن روزو به شب..
اگ فشار روته خو زورو بزن..
تا که ببینی روبرو شکوهِ شهر..
و خالی بشی تو از کلوخ و عن..
میبینم گلی که شکوفه زد..
اونم بعدِ کلی ظهورِ زخم..
و پیگیری برا حالِ خوب..
اما روبروته پُره شُهودِ شر..
رویِ مغزِته سقوطِ سقف..
تو یه لحظه یه سُرور و سرو..
طلوع بسته، رو نمیگم..
و شاید اینه بخشی از عُیوبِ من.
حالا ماهم شدیم صاحبِ سبک..
تو اونور، اونجا عامِلِ درد..
اصن بیخیال حضورِ من..
چون وجودِتم مارو حامله کرد..
و سقوطِ زیاد وصعودِ کم..
انگار تهِ داستانه شروعِشم..
پُره خشم و بسته خروجِشم..
حتی مرگ نمیکنه فروکِشم..
اینجا راه راست، یعنی خروجی چپ..
یعنی میکُش، میکِشن کروکیشم..
میگه بیا دست بده صلح شه اما..
جنازت پیدا، خروجی شهر..
میگن بیماری ارثی داشت..
ولی سالم دیدنِت تورو دیشب..
میگه شما فقط میخواین لخت بشین..
تیترِ خودکشیه گروهی چند؟؟
میدیدم به دیوار کوبیده سرو..
باگوشتِ تَنِ من کوبیده زدو..
سفت شد اینجا پوتینِ منو..
شد جنگ، زندگی روتینِ من..
ولی دیگ چیزی نگو کورِ بی عقل..
تو کله بدجور پوسیده مغز..
و بوسه بزن..
به دستِ منی که..
نمیذاره بشی پوسیده تر..
خلاصه که بشه غرورِ کم..
که تش، نسپُرن تو رو به من..
و پلو بزن..
به سمت کسی که ادم ببینه تورو یِکم..
بدو برو دیگ بدِه اوضاع..
مثِ تنِ تیره ای تو فروغِ شهر..
حالا تو باید بِم بگی بله قربان..
منم تشبیهِت کنم تو رو قبلِ.....
.... خودمو بعدبگم، بروبِکن
یه قبر شه آماده تو دِلِ شهر..
بلکه شاید یکمی درک شه..
این حال عصرِتو حضوره من.