داوود دادمان چشمات

تو یکی از همون روزای پاییزی سرد
توی کافه بوی عطرش منو تسخیرم کرد
چشم افتاد به چشمش دلمون باخت به هم
با نگاش تلخی قهوه رو برام شیرین کرد
توی چشمای قشنگش همه ی دنیام و دیدم
مثل اون دلبریاشو آخه من هیچ جا ندیدم
انقده خوبه نمیشه توصیفش کرد
چال گونش واسه من دنیای دیگست
می خوام همه بدونن که چه ماهی دارم
از وقتی که اومد به خودم می بالم
انگاری اصلا واسه من معجزه شد
تو که باشی صدم و میذارم
مثل پروانه هی دورت می گردم
نمیاد مثل تو هیشکی، مثل تو نیست اصلا
من و تو سهم همیم
تو نبض قلب منی
دادی بم جون دوباره
تو روح و نفس منی
دنیام و میدم یه لحظه دستت و بگیرم
نباشی تو زندگیم بدون تو میمیرم
اومدی تو قلبم و کسی نمیاد به جات
قلب من آرومه وقتی میادش صدات
همچی رنگیه واسم وقتی باشی پیشم
واسه من باش که برات دنیا رو می گیرم