داوود دادمان مونالیزا

می زنه بارون رو گونه هات
دیدم عشق و توی اون نگات
انگار همه قطرها وایسادن
به نگاه کردن که دلم تو رو میخواد
تو شدی قلب، شدی چشمه ی عشقم
تو شدی مهر وجودم و همه ی سرنوشتم
من واسه تو
حاضرم بگذرم از همه چی
هیشکی جاتو
نمیگیره حتی تو بد بشی
من واسه تو
می گذرم از همه تو یه روز
قلبم و تو
برو توش پشت سرت بدوز
نمی گیره جاتو آدمیزاد
چشای تو هنرن مونالیزا
توشه پر زندگی که روحم
کجه به سمت تو عین برج پیزا
می کنم با تو مرور من زمان و ثانیه
مریضم بهت نگاه کردن به چشم تو واسم جا دارو می دونی که خیلی عالیه
تو فقط باش و ازم فاصله نگیر و دور نشو کافیه
خودمو می بافم لای موهات که تحمل دوری من خیلی پایینه
بالاترین حسی تو
فرشته ای فرا جسمی تو
من و داری تو خودت می کشی
ولی برمودا نیستی تو
من واسه تو
حاضرم بگذرم از همه چی
هیشکی جاتو
نمیگیره حتی تو بد بشی
من واسه تو
می گذرم از همه تو یه روز
قلبم و تو
برو توش پشت سرت بدوز
ماه تویی ابر موهات
عشق چاله گونت ابروهات
راه میام هی از دور بات
پامه کپی حتی ار رو پات
تو میگی شدم یه دیوونه ولی من
میگم فقط شدم دیوونه ی تو
این خونه پره از بو تو
که نیستی دلم بیرون هی می مونه بی تو
من واسه تو
حاضرم بگذرم از همه چی
هیشکی جاتو
نمیگیره حتی تو بد بشی
من واسه تو
می گذرم از همه تو یه روز
قلبم و تو
برو توش پشت سرت بدوز