عرفان کرمی پشیمان نیستم

من ندانستم از اول که غمت پایان ندارد
عشق تو دردیست که می دانم دگر درمان ندارد
بی وفا با من چه کردی؟
تو که رفتی پس چرا گاهی می آیی به خوابم؟
بی تو من ماندم و یک دنیا سوال بی جوابم
تو مرا دیوانه کردی؛ بی وفا با من چه کردی؟
من شکستم بعد تو اما پشیمان نیستم
این دروغ است که می گویم پریشان نیستم
اگر این آتش تویی من فکر باران نیستم
عاشقم من که عمریست تو را کم دارم
من همانقدر که تو زیبایی غم دارم
چه کنم اگر تو را هنوز دوستت دارم؟
تو رو به روی منی اما من نبودم دشمنت
رفتی و جانم گیر کرد به دکمه ی پیراهنت
من ماندم و شب های بی تو
در خواب می دیدم تو را، خواب قشنگی که پرید
تو گفتی دوستم داری و زمین به آسمان رسید
با من چه کرد دنیای بی تو! من ماندم و شب های بی تو
من شکستم بعد تو اما پشیمان نیستم
این دروغ است که می گویم پریشان نیستم
اگر این آتش تویی من فکر باران نیستم
عاشقم من که عمریست تو را کم دارم
من همانقدر که تو زیبایی غم دارم
چه کنم اگر تو را هنوز دوستت دارم؟