احسان فارسانی اعتراف

واست گریه کردم، چی می دونه بارون
بگو شهر عشقم، ندارم یه قانون
هنوز روسیاهم، نشستم یه گوشه
چی می دونه دریا اگه زیر و رو شه
سیاهم، سفیدم، مثل رنگ موهات
بهت چی گذشته؟ نمی خنده چشمات
مثل اعتراف، شاید خیلی سخته
می گن هر کی رفته، دیگه برنگشته
سیاهم، سفیدم، مثل رنگ موهات
بهت چی گذشته؟ نمی خنده چشمات
مثل اعتراف، شاید خیلی تلخه
می گن هر کی رفته، دیگه برنگشته
ازم دور شو، چون قراره نباشم
قراره یه روزی منم سر به راه شم
یه سر توی راهت، یا شاید تو خوابت
یه سرباز بودم، یه سرباز زخمی
رسیده به جنگل، نمونده درختی
مثل اعتراف، مثل تیر آخر
صدای یه شلیک روی خاطراتم
سیاهم، سفیدم، مثل رنگ موهات
بهت چی گذشته؟ نمی خنده چشمات
مثل اعتراف، شاید خیلی تلخه
می گن هر کی رفته، دیگه برنگشته
یک تصویر از تو کشیدم رو دیوار
بهش خیره موندم واسه آخرین بار...