رضا رحیمیان دس خوش

تنهاترین عاشق منم
اونجا که میرم تو خودم
تو هستی اما من چرا
از قبل تنهاتر شدم
این تک درخت عاشقو
با تیشه محکم میکنی خودت نمیدونی
ولی
داری بزرگم میکنی
عمرم تموم شد پای تو
عمرم رو واست باختم
تو واقعا چی بودیو
من چی ازت می ساختم
پشتِ خندم ، غمی
گفتی نمی رم ،داری میری
آره معرفتتم دیدیم
دس خوش، عجب پشتمی
غرق چشمات میشم ،
خیرم به عکسات از دیشب
ولی باز برات می نویسم
شعر شب های منی
گاهی نمیدونی چقدر
عطرت می افته تو سرم
باور کنم یا نه؟ولی
من از تو باید بگذرم
ای کاش برمیگشت عقب
بازم تورو میدیدمت
محمکم بغل میکردمو
اینبار میبخشیدمت
پشتِ خندم ، غمی
گفتی نمی رم ،داری میری
آره معرفتتم دیدیم
دس خوش، عجب پشتمی
غرق چشمات میشم ،
خیرم به عکسات از دیشب
ولی باز برات می نویسم
شعر شب های منی