محسن مرعشی ترس تگرگ

افتادم از چشم انگار
انگشتری بی نگینم
اخراجی از باغ جنت
آواره ای در زمینم
ناخوانده ام ناگهانم
ناواردم  ناشناسم
در سرزمین عجایب
آلیسِ تنها ترینم
افتاده ام از سر اسب
بر نام من خورده برچسب
اصلم که یک عده جاعل
هستند بد در کمینم
از زهر حسرت همیشه
انگشت ذهنم کبود است
از بس گزیدم خودم را
با مار در آستینم
هم ریشه ام با دماوند
در من تضادی عجیب است
آتشفشانم ولی با
یخچالها همنشینم
همدردِ مشروطه چی ها
هم سفره ی جنگلی ها
یادآورِ سربداران
در خاطرِ باشتینم
دلواریم تیر خورده
ستارخان جان سپرده
مغضوب دربار قاجار
مقتول حمام فینم
  اهواز پر گرد و خاکم
یک سیستان چاک چاکم
مازندران هلاکم
تهران غم آفرینم
جاریست از کوچه هایم
عطر خوش لاله هایم
از خون سربازهایم
تا زنده ام شرمگینم
یک پشته تاریخ دارم
یک کوله بار از تمدن
میترسم از این که فردا
این گنج ها را نبینم