آدرین آذری کاش میشد

میدونم خودمو چطوری گم کنم
بین عابرای تنها تو
پیاده رو
رفتنت
شاید آخر این قصه بود 
آره اما تو نرو
تنگته ، دل بی طاقتم
بغضیه ، تموم خلوتم
برگرد
ماهیو از دریا نمیشه
یا منو، از تو،جدا کرد
کاش میشد...
عشقم باورش شایدم سخته برات
اما میگذره به سیاهی چشات
این روزای من
بی تو، تو تباهی
اما تو هنوز جا میشی تو پیرنم
هر شب من باهات به خیابون میزنم
تا بازم بریم
این راهو اشتباهی
میچکه خنده هات رو سازم
میزنی آتیش به آوازم
عشق من خرابتم
خاطره خون میشه تو رگم
دردمو بگو به کی بگم
عطر تو انگار بارون میشه میباره
راحتم نمیذاره... آره
میشکنم صد بار دیگه هم بشکنم
دل ازت نمیکنم
کاش میشد...
عشقم باورش شایدم سخته برات
اما میگذره به سیاهی چشات
این روزای من
بی تو، تو تباهی
اما تو هنوز جا میشی تو پیرنم
هر شب من باهات به خیابون میزنم
تا بازم بریم
این راهو اشتباهی