محسن مرعشی گریز

می دوی به سمت چپ ، می دوی به سمت راست
می گریزی از خودت ! این تمام ماجراست !
تو پرنده ای ولی می دوی ! نمی پری
ای کبوتر غریب ! آسمان تو کجاست
جان جنون جاری ست توی تُنگِ تَنگِ تن
این تصادم قوا ، این تنازع بقاست
جنگِ بودنِ «من» یست در هزارتویِ «تو»!
آن «من»ی که راوی ست ؛ شهرزاد قصه هاست !
قصهء مقیدِ در هزار و یک کمند !
ای که «تا ابد نشست»! ای «همیشه برنخاست» !
این کوتوله های غم ریسمان شان نخ است
یک تکان بخور ! همین ! هی نگو «خدا نخواست»
هی نگو جزیره ام ناگهان نهنگ شد
سرنوشت سندباد از نهنگها جداست
سرنوشت سندباد دامن جزیره ای
نرم و گرم و پر صدف ، امن و راحت و رهاست
ای گریز ناگزیر ! گوش کن به قصه ات !
باز می دوی به چپ !...
باز می دوی به راست !! ..