حمید عابدی شاید

پروانه شدم تاکه به دیدار تو شاید
دستم برسد باز به دیوار توشاید
هروزتورازمزمه کردم که نمیری
مجنون شدم از شدت تکرار توشاید

بیرون زدم ازخانه وبی سقف دویدم
بامیل خودم یاکه به اجبار توشاید
هیزم به دلم ریخته بودی که بسوزم
میسوخته پس قلب من ازکاره توشاید

آنقدر ستم کن بدوآن فکره مرا که
کارم بکشد باز به انکاره توشایییید

هروز تورا زمزمه کردم که نمیریییی
مجنون شدم از شدت تکرارتو شاید

بیرون زدم از خانه وبی سقف دویدم
بامیل خودم یاکه به اجباره توشاید
هیزم به دلم ریخته بودی که بسوزم
می سوخته پس قلبه من ازکاره توشاید

آنقدر ستم کن بدوآن فکره مرا که
کارم بکشد بازبه انکاره توشاید