احسان یزدی یار دیرینه

بستم تموم جاده هایی رو که پایانش
وصله به دنیای پر از پیچ بدون تو
دستام مال تو واست از جون مایه میزارم
تا حک کنم تقدیرو باشم سایه بون تو
وقتی نبودی قد دنیا حرف تو بغضم
عمق گلوی تنگ آبستن لگد میخورد
مثل یه زندونی که کلی حرف ناگفته
توی دلش جامونده و حبس ابد میخورد
من عاشقت هستم ای یار دیرینه
همراه تو بودن دنیای من اینه
از وقتی برگشتی دوباره گفتم ای دنیا
یه سیلی محکم بزن خوابم یا بیدارم
هیچی نميتونه منو دورم کنه از تو
حتی خدا هم خواست باور کن نميذارم
خونه بدون تو دیگه گرماشو میبازه
انگاری یکساله که هر شب برف میباره
این کافیه امشب بشینی روبروی من
تا که ببینی از چشام هی حرف میباره
من عاشقت هستم ای یار دیرینه
همراه تو بودن دنیای من اینه