علیرضا شادمانی دس بسته

کاری کردن دِمِ روی مَ
دای می جِمّاجِمِ اَشکه
مِنِ دَس بسته شکستن
دادا مردانگی کشکه

مَ گمان کرده بودم تو
لااقل پای مَ وایسی
دور اَجانِت نه که بِفتی
بِتانی جایِ مَ وایسی

اَوِلِ همّه بُریدی
پاتِ هشتی رو غرورُم
پُشتِمِ که خالی کردی
نِرِسید به هیچکی زورُم

نِشتِنو پایدِنُ سُختَن
پایدِنو سُختِنو ساختن
مَ پِلَشتَم اَ یه عُمری
ماندِنُ پای تو باختن

اِلِو اِنداختی به جانُم
اُ که نیس عینِ خیالِت
دادا داغانیمِه دیدی ؟
خدا رِ شُکر خوبه حالِت

مَ حِواسُم به تو بودش
تو حِواست پیِ بُردن
مِنِ جا مانده رِ ول کن
خیلی مردا کم آوردن