بهتین تهران

بازم دارم می گذرم
از توی کوچتون
خوب نیس عزیز،حال من
شدم دیونتون
من گم شدم، تو خودم
تو گرفتی جونمو
آروم نشم
تقدیم ب تو، چشمای خونمو
ابن خاطرات
خنده هات، واسه من کم نبود
ابن حال و روز تو مخی حق من نبود
هرکس میاد دور من، زود ازم میکنه
بارون زده
هی میگم
اینروزا میگذره
بی تو ،دل درده تهران چ نامرده
هرشب و روزام همیشه سردرده
تقدیره پاییز خشکیدن برگه
تنهایی و مرگه
بی تو این خونه ، اروم نمیمونه
بی تو دیوونه، دیوونه میمونه
هیشکی از هیشکی چیزی نمیدونه
چیزی نمیدونه
موج موی تو کجا و موج اقیانوس کجا
پیش پیچ و خم موهات جاده ی چالوس کجا
وختی وا میکردی دستاتو بغل. کنی منو
تو با این جلوه گری کجا و طاووس کجا
شهر پر از چراغه و چشم تو از دور پیداس
نور چشم تو کجا و نور فانوس کجا
می کشوندی من و دنیامو ب دنیات عجیب
تو ی رویای قشنگی و کابوس کجا
بی تو دل درده، تهران چ نامرده
هرشب و روزام ،همیشه سردرده
تقدیر پاییز خشکیدنه برگه
تنهایی و مرگه
بی تو ابن خونه آروم نمیمونه
بی تو دیوونه ،دیوونه میمونه
هیشکی از هیشکی چیزی نمیدونه، چیزی نمیدونه