رسول پویان سکوت

جایی برای من نبود
رفتم که جامو پر کنی
فقط تو تونستی منو
از هر دومون دلخور کنی

قدم قدم با رفتنم
قدم قدم تنها شدم
ببین چیکار کردی یه عمر
هم با خودت هم با خودم

سکوت کردی تا برم
رفتم که تنها تر بشم
چشمامو بستم روو خودم
بستم که تنها تر بشم

برای یک بارم شده
میشد بهم بگی نرو
رفتم که تو صدام کنی
باید نمیبستی درو

بزرگی تنهاییام
از کی برات بی ارزشه
دنیامو میگیری بگو
قراره بعدش چی بشه

نگات میکردم که تو
فقط یه بار نگام کنی
برای اثباتت به من
اون لحظه ها صدام کنی