رضا اقبالی شهرزاد

آنقدر عاشقت هستم که نداری خبری
ترسم این بود همه ی عمر دل از ما ببری
پی چشمان تو گشتم شدم آواره ی شهر
تا به خود آمدم این عمر در عشق شد سپری
بنشین کنارم داروندارم قلب در سینه ندارم تویی چون قرارم
آرام جانم چشم انتظارم ترس در جان و تنم نیست تویی چون قرارم
شهرزاد قصه گو از رنج و غم مگو
عشق آغاز جهان است
هر دقیقه هر کجا تو بگو از عشق ما عشق نبض روزگار است
دلبر ناز دلم طناز خوشگلم
کوکه حالم با تو من تویی چون یار دلم
میپره هوش از سرم تو که باشی پیش من
عطر خاصی داری تو گل باغچه ی دلم آخ گل باغچه ی دلم
شهرزاد قصه گو از رنج و غم مگو
عشق آغاز جهان است
هر دقیقه هر کجا تو بگو از عشق ما عشق نبض روزگار است