امیرمحمد رشیدی و امیرول شادل شهر فرنگ

آره رفتم،قبل تو
چون رفتم از قلب تو
تو بغل تو،دیگه نبود جام اصلا
قهرن،روزامو
دلخور،دوستامو
حتی آینه هام که بدشون میاد از من

این آخر کار
حتی زنگ نمیخورد گوشیم روزی یه بار( هه)
ریلکس شده بودی عزیزم واسه من
ولی واسه بقیه به درو دیوار
میزدی،اون دیوونه که یه تیکه سنگ بود
متاسفم که واسه تو دلش تنگ بود
خوب یادته قلبی که اونجور انداختیش دور
قبل تو همش سرش جنگ بود
پیگیرت بودم عادت نکنی به دوری
ولی شاخه ی کج صاف نمیشه که زوری
ببین قلب من پیرهنت نبود
که بخوای هی چرکش کنیو بشوری
شبا تا صبح،دپمو هنگ که
بودش بغل،یا شهر فرنگ هه
تو همونی که اگه چند ساعت نبودم
میرفتی رو نرو و هی زنگ زنگ زنگ

آره رفتم،قبل تو
چون رفتم از قلب تو
تو بغل تو،دیگه نبود جام اصلا
قهرن،روزامو
دلخور،دوستامو
حتی آینه هام که بدشون میاد از من

حرف و دلت فرق داره
فهمیدم ا رو رفتارت
بم گذشته درس داده
زخمیه مثه شلوارت
من عوض نشدم تویی که عوضی شدی
مثه لباسات هر رو آدم عوض میکنی
حالا دیگه خوبه حالت هر رو روی مود شانس
همه راه ها باز میشن شدی مثه آمبولانس
توی سفری و برنامه پاریس
استوری میزاری رویات اندازه ما نیست
(بچه)
تو شهر رو میخواستی و من کشورو
گفتم این جاده تاریک بیبی سمتش نرو
حالا دیگه از حفظ میخونی همه ورسمو
حتی لختم بشی در نمیاری حرصمو
به رسم اختتامیه میگم حرفای آخرو
ریختن تو مسیرت پر دزدای راه زنو
خودتو امروز به پول فروختی فردا به چی؟
تو خواستی از اون آدم بد ا بشی

آره رفتم،قبل تو
چون رفتم از قلب تو
تو بغل تو،دیگه نبود جام اصلا
قهرن،روزامو
دلخور،دوستامو
حتی آینه هام که بدشون میاد از من