کارگشا حبس ابد

پروانه وار آنقدر میگردم تا پیدایت کنم
لیلیِ من باش تا شوم مجنون عاشقت کنم

دریای چشمانت مرا برد
ناخدا بودم ولی غرق تو گشتم
مثل یک کشتیه سرگردانه در طوفان
دنبال تو هستم

با آن چشمان آدمکش که تو داری
راه فراری نیست
حبس ابد باشم در آغوشت
میل رهایی نیست

این انتخابم بود
عاشقت باشمو به دردت دچار باشم
تقدیر من این بود
که نیایی و من در انتظار باشم

درقلب من هرگز
کسی جز تو نمی آید
این خانه بعد از تو
دیگر مرا نمیخواهد

با آن چشمان آدمکش که تو داری
راه فراری نیست
حبس ابد باشم در آغوشت
میل رهایی نیست