آرش اسماعیل زاده ارما

تو شو دری تی پشت سر می دل دره آتش بگیره
مهلت بدی شاید که می ای آخرین خواهش بگیره
نوگذر که به ای زاری بمیرم
سردرد بیتم ندونم چی خس بگوم ای بغض همره
می درد ر مرحم فقط اینه الان وارش دگیره
تی خاطرانه دستِ بگیرم
د نای غم خوردن ندرم د ناجه ی بردن ندرم
می زندگی تو بی ، بباختم د غصه ی مردن ندرم
شونی ولی می دل اسیره دایم لج تی دئنه گیره
تو خستی ثابت بونی تونی خستی مره آتش بگیره
چندی شبان تی چشم براه مو باران بون
بنیشته بوم شاید که می دل آرامابون
اَرما دکت می چشم و می ای دل خون پورابو
چه انتظار بیخودی بو تی جی وفا
می نازنین قلب هدابوم تر بی وفا
تی ناجه ی دئن جی می ای چوشمان کورابو