شهریار خسروی انکار

گیتاری در گوشه افتاده ، انگار
نت هاش تاثیری نمیذاره ، اینبار
انقدر از این ادم خستم ،
سالهاست غم هامو میکنم انکار ، انگار
دنیا بی رنگ و فصلی نیست اری
اینجا در خواب ها باید زیست اری
انگار با فریاد های من شادی
اینبار ، انکار توست، اری
یک شب باران بارید . رها میشد
انگار ، اینبار این مجنون زندانی
من رفتم بی تو سطر بعدی
آغازی نیست آغازی که تو من و داری
انکار عشق ، تو چه میدانی
ای وای از این مجنون زندانی
ارام ، شکست ، سالهاست ساکت شده
تو چه میدانی
.
تابوت تختم . روح بیمارم
بی شک زخمی بود ، از
تکرار انکارم ، من
سرشار از عشقت هنوز تنهام
در دلم جا ماند تمام حرفام
درمان جدایی بود . تو چه میدانی
در سرم غوغاست ، تا سحر بیدارم
راز قلب من نمیدانی . در سرم غوغاست تو چه میدانی؟