شراگین همین فردا

هییی ،  دوباره پرم مث ابرا
تو گذشته مونده م و منتظر فردام
چیه مقصر دردام
اینکه حرفام مث خودمن و خودم مث حرفام
اونی که چشای خیسِ منو دیده
هربار رفته صدتا میسِ منو دیده
حالا هرجایی که می شینه دیسِ منو می ده
می گن ، صبر کن، ولش
صبر چیه واسه اون که تنگ شد دلش
آخه صبر مشکله
وقتی یادم میاد دروغای خوشگلش
تویی اون که برام فقط
شده یه انتظار سخت و طولانی
سهمی ندارم ازت
اما جون می دم برات انگار ایرانی ...
بگو همین فردا ،
میای و سر می شه این شب
تو دل دریات ، تنها ،  یه جزیره می شم
دستامونو تو این شلوغی برا هم تکون می دیم
معنی عشقو ، به دنیا ، با هم نشون می دیم
به خودم می گم چند وقتی خونه نباش
دلت تنگه ، بیرون بری خوبه براش
می زنم بیرون ، پاییزه و سوز شباش
دوباره میاد تو فکرم موی رهاش
می گم بودن از من دیوونه تراش
اونم بچه ست ، عاشقی زوده براش
دلم برگرد بخواب آسوده تلاش/ بسه
دنیا بهشته ولی دراش بسته