گروه ایدنز جوانی

سخنی دارم سرد تر از دی
تازمانی بریز که شوم مست تر از وی
ساقیا ... بده می ، این صدای جوانییست از ملک ری
ک جانش به لبش رسید
در عین جوانی موی سرش سفید
از زر و زندگی فقط زهرش چشید
محروم از پرواز بالو پرش که چید

AriOne /آری وان
جز جوانی ام که دادم گوهری نیست
رنگ خون من سیه چون جوهریست
ک نوشت از من ، چه دانم هنر این نیست!
پس بگیرم جااانم ک با من سخنی نیست
اگر از مردمت چیزی نخاهم
مگر تو مردمی چیزی ندادی
چرا از من بلند ، دود از نهادم
مگر من مردمم سیری ندارم

Habc / حبسی
ساقی بشین جلو ، اینقدر بریز بشیم کف زمین ولو ، هی تلو هی تلو ،
بزنم حرف دلو ، همش غلط زدیم تو گلو ، بگو بگیره این جونه ناقابلو
بگو یادشه هرچی أ تو دید
ما دردمون فراگیره بد تر أ کووید
جوونی ام أ کفم سرید ،
بگو... پیش من نزنه حرفی أ امید
من نداشتم انتظار أ کسی، اخه
مگه تو بودی واسه من هرکسی؟
نفس دادی ، به یه روح مریض
ولمون کردی بایه زندگی کثیف
بگوو شب روزمو ، دادم ب یه آدم توو
بگو همونیه ک خودت ساختی ، میگیره ازم باور به تو

AriOne /آری وان
من سردرگمم ، هرچی پرواز کردمو پرپر شدم
همش در جا زدمو ، سرد تر شدم
بگو دردام تنمو ، ترکم کنن ، ترکم کنن

Habc / حبسی
من ز قابلیم بدان ، راه بهشت بر من ببند
گندمو سیب و زرو حوری که میرزند به چند
همچنان مست لب یارم ، تو میفهمی مرااااا
بفرست از عرش به فرش بر من نمی آید گزند

AriOne / آری وان
من ز قابلیم بدان ، راه بهشت بر من ببند
گندمو سیب و زرو حوری که می ارزند به چند
همچنان مست لب یارم ، تو میفهمی مرااااا
بفرست از عرش به فرش بر من نمی آید گزند