پوریا مظهری عشق عاقبت نداره

یه آسمون بی ستاره سقف دل تاریک من

یه هم زبون آشنا آبادیشون نزدیک من

وقتی که دستامو گرفت غمای تو سینمو برد

هرجا که غصه میخوردم کنار من غصمو خورد

این قصه عاقبت نداشت موندم تو حسرت چشاش

چشاشو بست رو عاشقش آخ که دلم تنگه براش هنوزم میمیرم براش

دلم زمستونه هواش سوز میاد از پنجره هاش اون رفته و من با دل شکسته میخونم براش هنوز یادمه نگاش

چشموم به راه رفتنت اشکونوم رو پیراهنت

دلوم شکستت نارفیق برگرد دستوم به دامنت برگرد دستوم به دامنت

هر شو جلو چشمونمی عادی نبوده رفتنت

همیشه زخموم تازه ین بگو که خابه رفتنت

عشق عاقبت نداره این آخرین قراره

قراره که دوباره یکی تنهام بزاره یکی تنهام بزاره

دلم یه بی قراره طاقت درد نداره

شکسته قلب ابرا نگاه بی ستاره نگاه بی ستاره

میگفت عشق زوری نمیشه تو از سنگی من از شیشه
آخر رفت از کنارم دلم باورش نمیشه من که باورم نمیشه
با دل من چه کردی منو افسرده کردی اما صبرم زیاده میدونم برمیگردی یه روزی برمیگردی

عشق عاقبت نداره این آخرین قراره

قراره که دوباره یکی تنهام بزاره یکی تنهام بزاره

دلم یه بی قراره طاقت درد نداره

شکسته قلب ابرا نگاه بی ستاره نگاه بی ستاره