امیر ابراهیم آدم برفی

من نمیخواستم بمونم
یک نفر اسرار کرد
پا فشرد و با دو دست
دور منو دیوار کرد
من دلم گیرش نبود
اما دلش زنجیر شد
اومدم چیزی بگم اما حسابی دیر شد
من هنوزم موندم زیر قرض حرفی
توی گرمای دلش شدم آدم برفی
اون دلش پیش من من دلم در بندو
رو گلوم بعضی تلخ رو لباس لبخندو
واسه پرواز اون دل من زخمی بود
این پرنده اینجا مردنش حتمی بود