عارف پناه آغوش سرما

مثل همیشه بازم امشب
با خونِ دل چشمام تر شد
هرچی گذشت از رفتن تو
هر روز داغم تازه تر شد

غیر از سر خاکت عزیزم
چن ماهه که جایی نرفتم
امروز اگه بودی کنارم
واست تولد می گرفتم

چه زود تو شتاب پاییز
به یخ نشسته جون سپردن
جوونه های نوبهارت

دسته گلایی که یه روزی
باید عروسی تو می دیدن
پرپر شدن روی مزارت

باید به جای خاک الان
عشق و بغل می کردی اما
با دست بی رحم زمونه
حبسی توی آغوش سرما

زندم به این امید عزیزم
که واسه تو آخر بمیرم
تقاص از دس دادنت رو
یه روز از این دنیا بگیرم

چه زود تو شتاب پاییز
به یخ نشسته جون سپردن
جوونه های نوبهارت

دسته گلایی که یه روزی
باید عروسی تو می دیدن
پرپر شدن روی مزارت