داوود صالحی دشت باوینه

دشتِ باوینه   دشتِ باوینه
گل بدِه دَسِه به دَسِه
یارُم بِوینِه
لاله ی صَحرا  لاله ی صَحرا
دلِ مُ (مو) رنگِ تو آبیدِه دِلُم حینِه

مَندیرِ یارُم
تی به رَه دارُم
آسارِه بِنیَر
به شَووِ تارُم   به شَووِ تارُم

بَختُم اَر یاری کُنِه گُل بیَو به دیاری
جار کُنُم زَنگَلِنِ بیَون به گِردِواری

مِینا( مِی نا) بِنَوشُم
لَچَک ریالی
تی کالُ و رَشتالی و هَم بُرگات هِلالی

بِنیَر به حالُم
شَوگارِ تارُم
مَهنِه بِگُم سی دیدَنِت کُنِه هَیاری

کِی آبو دِیویَل بیان مِینا به سَر
کِی آبو گِیویَل بیان چوقا به وَر
کِی آبو که دِی بلال بو به کَلُم
کِی آبو بَهیگِ مُ (مو) بو به وَرُم

دَسِس به دَسُم
بِلکِس بُنِ نّا
تُشمال زَنِه هِی دِی بلال
به ساز و کَرنا

کُریَل بِبازِن
وا دُریَلِ مال
زَنگَل زَنِن کِل
بِرّیزِن دینِشت مِنِ چال*