عماد جهان تنهام نزار

حواسم بهت هست، ای عشقِ مغرور

تو روزایی که نیستی و بی قرارم

من و بالشی که شبا خیسه از اشک

تُ ، اون حالِ خوبی که دیگه ندارم

یه فنجون خالی، یه قاب شکسته

یه مَردِ پریشون، یه سایه رو دیوار

تمامِ من از دست رفته ، تُ دیگه

منُ دست تقدیر بی رحم، نسپار

من این زندگی رُ بدونِ تو هرگز

نمی خوام، مهم نیس که سخته یا آسون

یه تصویر تکراری هر شب باهامه

من و پنجره، ردّ پاهای بارون

نگام خیره مونده به راهی که رفتی

تمومی نداره چرا این جدایی

تمام ترانه همین یک سواله

کجایی کجایی کجایی کجایی