بهروز مسائلی تو خود عشقی

خود ابریشم موی سیات
میریزه دل هرجا اسمت بیاد
مثل تو دیگه که مد نمیشه
تو پیرهن مردونم بهت میاد
تو خود عشقی باهات عشق می کنم
با تو یه شهر رو عاشق می کنم
دوتایی باید بریم یه جای دور
این آدما مارو چشم میکنن
کی بهتر از تو میشه برام
چی از تو بخوام که روز وشبام
کنارتوسر بشه،شاید عاقل بشم من
کی دیوونه تر از منه خسته ازهمه دل نمیکنه
اون که باهامه حوام شده شاید آدم بشم من
نمیشه زل زد بهش انگاری
تو چشاش برق داره
باهمین فیس و تیپ سادش
کلی با زمینا فرق داره
انگار از یه جای دوره
خیلی مهربونه مهره مار داره
انقدر خوبه که چشماش
هرجا بره کلی به دل راه داره