رضا یزدانی خاطره ی عشق

بغض من بود و صد افسوس که باروت نبود
سرنوشت دل عاشق به تو مربوط نبود
من بدون تو مسافر قطاری بودم
که در اندیشه ی ریل و سفر و سوت نبود!
وای اگر عشق تو با رفتن تو کم نشود
وای اگر در غم تو گریه فراهم نشود
وای اگر خاطره ی عشق رهایم نکند
کاش چشمم گله از خاطره هایم نکند
چشم من با همه ی شهر گلاویز شده
خانه ام بی تو روایت گره پاییز شده
من وطن باشم اگر، چشم تو چنگیز شده!
از غمت خنده ی من نیز غم انگیز شده!
وای اگر عشق تو با رفتن تو کم نشود
وای اگر در غم تو گریه فراهم نشود
وای اگر خاطره ی عشق رهایم نکند
کاش چشمم گله از خاطره هایم نکند