مقداد عادت

از تو می ترسم، از بس که زیبایی
تو کجایی که بدونی، چه سخته تنهایی
من یه جوری عادت کردم به تو که
بدون تو می میرم
مثل یک دریا تن می دم به ساحل
بغلت می گیرم
خنده هام تو، گریه،هام تو
بوسه های بی هوا تو
روی ساحل رد پا تو
خواب امن ماهیا تو
من یه جوری عادت کردم به تو که
بدون تو می میرم
مثل یک دریا تن می دم به ساحل
بغلت می گیرم