رسول پویان بمان برای من

تو راه چاره ام ، تو راه پیش و پس
بمان برای من، بمان تا آخرین نفس
علاج من شوی ، شوم دچارت
تا آخرین غروب این جهان کنارت
اگر که عاشق شدن ، چیزی جز اشتباه نیست
این بار چند هزارم است ، که اشتباه می کنم
برای رفتن غم از ، دلم، دلی که جای توست
به قرص ماه هر شبم ، به تو نگاه می کنم
تو می کشی مرا ، مرگ بهانه است
تویی که چشم شاعر این عاشقانه است
کنارت از خودم ، هر دم رهاترم
که این چنین نمی رود جنونت از سرم
اگر که عاشق شدن ، چیزی جز اشتباه نیست
این بار چند هزارم است ، که اشتباه می کنم
برای رفتن غم از ، دلم دلی که جای توست
به قرص ماه هر شبم ، به تو نگاه می کنم