حسین هور سخت شد

منو شب و غمو نمِ بارون
هوای تاریکه تو خیابون
نبودن تو و یه دنیا بی خبریی
دقیقه ها که بی تو سر میشن
چی میدونن نباشی چی میشم
چقدر بده غم و تب بی بال و پری
سخت شد
تورفتی و خزون زد و سرد شد
گلای باغچه ی دلم زرد شد
ولی هنوز تو بیخیالیی
دلم میخواد تو باشی و
شبامو با تو صبح کنم
بگو تو جای خالیتو
چجوری بی تو پر کنم
تو رفتی و صدا زدم
من اسمتو تو کوچه ها
شندی تو صدامو باز
به روت نیاوردی چرا
سخت شد
تورفتی و خزون زد و سرد شد
گلای باغچه ی دلم زرد شد
ولی هنوز تو بیخیالیی*