شهریار نیک پاییز

منه داغونو خیابون منو تنهاییو پاییز منو بارون .
منو این حاله خرابو حسرت عشقی که آخر به دلم موند .
منه دیوونه رو بردار ببر دلم پیشه تو گیره نگو دیره.
منو ترسوند حرفای مردم که هر روز میگفتن داره میره!
.
.
منو پاییز دوباره گرفتار کرد بازم از خواب قشنگم منو بیدار کرد
منو هی رفتنت از زندگی بیزار کرد منو وابستگی بد جور بیمار کرد
.

نفسم بی تو می گیره تو خونه

بیا برگرد که حالم پریشونه

بگو عشقم،

منو یادت می مونه...

بیا برگرد به روزای بارونی

بگو از تنها رفتن پشیمونی

چرا با من،

نمیمونی...