یزدان نجاریان بی تو

وقتی که سرگردان شدم رفتی
عاشق شدم، ویران شدم رفتی

ابری شدم در چشم های تو
آن لحظه که باران شدم رفتی
*
دل بستنم آغاز راهم بود
عاشق شدن تنها گناهم بود

گفتم همیشه دوستت دارم
این جمله تنها اشتباهم بود
*
رفتی و در دستم جا مانده
این گل که دارد بی تو می میرد

رفتی و می دانم در این غربت
جز غم سراغم را نمی گیرد
*
من که برایت سوختم بی تو
شمع پریشان خودت بودم

وقتی که بی تو گریه میکردم
دلتنگ چشمان خودت بودم
*
من شاخه ای در زیر بارانم
با آخرین برگ خودم مانده

شمعی شدم که بی تو می سوزم
در حسرت مرگ خودم مانده
*
رفتی و در دستم جا مانده
این گل که دارد بی تو می میرد

رفتی و می دانم در این غربت
جز غم سراغم را نمی گیرد
*