کیوان کیان بی تاب

با نگاهت روز و شب می بری قلب مرا
در نبودت شهر را می کنی ماتم سرا
قصه ی غمگین من می شود این ماجرا

من چگونه با غمت می توانم سر کنم
باید این تقدیر را هر چه هس باور کنم
تا شود با عکس تو عشقو زیباتر کنم

[ بازم بیا به خواب من که بی تابم
کسی به غیر تو نمی خواهم
تویی چراغ این شبِ تار
نازنین یار ]

بیا ببین که از غمت چه درد هایی میکشم
دلم گرفته انقدر که تشنهی نوازشم

نمی شود بدون تو هوا بدون تو کم است
نبودنت برای من همیشه درد و ماتم است

من چگونه دوریت را می شود باور کنم
این نبودت را چگونه تا ابد باور کنم
قاب عکست را همش با گریه می بوسم فقط
بعد تو هر لحظه اینجا غرق کابوسم فقط