کیارش متوسل دردونه قلبم

یه دل دارم اونم ناقابله
دست تو باشه
قصه عشق ما تازه اولاشه
قشنگیش به همینه
نفسم حبسه تو سینه
مگه تو دنیا داریم که
کسی مثل تو باشه

داری دل یه شهرو میبری
با دو تا چشمات
از تو بعیده اینقدر دلبری
که شدم مات
دلم تنگه برات
تنگه واسه گره دستات
ای جان ای جان

دردونه ی قلبم
رو دستت نیست اصلا
همه دنیامو میدم
تا لبای تو بخندن

چه منظومه ای داره چشمات
مهره ی ماره چشمات
به رسم هر بار
شدم گرفتار

یه نگاه پر ناز و عشوه
اون خندیدناتو عشقه
ببین برات چه کردم
میخوام دورت بگردم