کوچه دوازدهم درد مشترک

ستاره ها دفن شدن
توو آسمون، قبلِ سحر
درخت ها به صف شدن
توو جشنِ تکلیفِ تبر
خورشید از وحشتِ شب
روو صورتش نقاب زد
وجدانِ بیدارِ یه شهر
باز خودشو به خواب زد
هم دمِ دردِ مُشترک
در حالِ انتظار باش
بیدار باشو توو خزون
منتظرِ بهار باش
اگه یه وقت خوابم گرفت
توو صورتِ من چَک بزن
برایِ هم دردی فقط
به زخمِ من نمَک بزن
رفیقِ بغض های من
همیشه پیشِ من بمون
هر وقت که دلت گرفت
همین ترانه رو بخون
ستاره ها دفن شدن
توو آسمون، قبلِ سحر
درخت ها به صف شدن
توو جشن تکلیفِ تبر