کاوه فتاحی قهوه قاجار

بخند
در دلم زلزله آغاز شود
ای وای کش موی تو اگر باز شود
عطرت میتواند که شفا بخش شود
اگر یک شب بوی عطرت همه جا پخش شود
چشمانت
امان امان امان از آن قهوه ی قاجار
تمام فکر من شده درگیر تو تو انگار نه انگار
در قلبم بمان بمان بمان بمان جای تو خوب است
برای قلب من تو تجویز شدی تماشای تو خوب است
در شهر به زیبای تو هیچ کسی نیست
جز عطر نفس های اصلا نفسی نیست
در پیچ و خم اخم تو افتاده مسیرم
اصلا چه بخندی چه نخندی من اسیرم
آتش شده عشق تو افتاده به جانم
میخواهمت و هرچه کنی باز همانم
بازی بکنی یکسره روح روانم
بالا برود با ضربانت ضربانم