چنگیز حبیبیان به یاد توام

کجای شهرُ دنبالت بگردم
وقتی کسی نشونیتُ نداره
وقتی هنوز چشام رو ردّ پاهات
بارونی میشه و می خواد بباره
دل به کدوم ترانه هام ببندم
که یادِ عاشقانه هات نیفتم
کدوم طرف برم چشات نباشن
همون چشایی که همیشه گفتم
این شهرُ بی چشمات نمی خوام عزیزم
نیستی و همیشه ، واست اشک می ریزم
این شهرُ بی چشمات نمی خوام یه لحظه
واسم این زندگی  دروغِ محضه
کجا برم که بی تو باز بخندم
به خاطراتی که تموم نمیشه
هر جای پاییز و قدم می زنم
خزون میشم ابری تر از همیشه
چه جوری می تونم دووم بیارم
وقتی دقیقه ها برام یه ساله
دلم گرفته از هوای این شهر
دوباره دیدنت دیگه محاله
این شهرُ بی چشمات نمی خوام عزیزم
نیستی و همیشه ، واست اشک میریزم
این شهرُ بی چشمات نمی خوام یه لحظه
واسم این  زندگی  دروغِ محضه