پویا نظافتی می روی

می روی که می رود از دلم قرار بعد تو
می کشد مرا شبی فکر و انتظار بعد تو
می روی که گم شوم بی تو در شلوغی جهان
ساکتی، چگونه من بشنوم تو را از این و آن

وای از عاشقانه ها
بغض این ترانه ها
در گلوی من شکسته است
دوری و خیال تو
خنده ی محال تو
رو به روی من نشسته است

من گلوله خورده ام
از تو و نمرده ام
مانده ام هنوز نیمه جان
با همین خیال بد
مانده ام که تا ابد
در دلم غمی ست بی امان

در اتاق خسته از سکوت
می روم به لحظه ی سقوط
از هوای گریه لب به لب
بین این عذاب بی زمان
ساعت کلافه جهان
یک نفس نمی رود عقب
مانده رد خاطرات تو
زخمِ عشق بی ثبات تو
در سکوت سرد نیمه شب

وای از عاشقانه ها
بغض این ترانه ها
در گلوی من شکسته است
دوری و خیال تو
خنده ی محال تو
رو به روی من نشسته است

من گلوله خورده ام
از تو و نمرده ام
مانده ام هنوز نیمه جان
با همین خیال بد
مانده ام که تا ابد
در دلم غمی ست بی امان