پرهام کاکاوند کجایی تو

یک شهر دلتنگی درون سینه ام دارم کجایی تو؟
بغض تو را بر شانه های شهر می بارم کجایی تو؟
با این خیابان های زخمی دوره کردم دردهایم را
اینجا کسی باور ندارد بغض غمگین صدایم را
برگرد و بیا من دیوانه تو را کم دارم
بارانی ام و غم دیدار تو را می بارم
برگرد و بیا دل ویرانه تو را می خواهد
آرامش من! نفس خانه تورا می خواهد
ببار باران دلم گرفته از همه
ببار باران که از تو سهم من کمه
ببار باران بیا و کم کن از غم من
کجا رفتی که بی قرار و خسته ام؟
کجا رفتی که از غمت شکسته ام؟
کجا رفتی که پای تو نشسته ام؟
برگرد و بیا من دیوانه تو را کم دارم
بارانی ام و غم دیدار تو را می بارم
برگرد و بیا دل ویرانه تو را می خواهد
آرامش من! نفس خانه تورا می خواهد