هیراد ایرانی هنوز

هنوز هرچی گرفتی تو واسمو،
هرچی گرفتم واست پیشمه
این که تو این شهر هستی هنوز،
دلیلِ تو این شهر موندنمه.
هنوز پنجره ی اتاقت بهترین و غمگین ترین رفیقمه،
فکر می کنن چند ساله ندیدیم همو،
ولی هر روز از دور دیدمت.
یه دیوونه هنوز توی این شهر گمه،
کی می دونه امسال سال چندمه؟
مگه فرقی می کنه کسی باور کنه؟
من بارون نیست، دیگه واسم مهم،
قلبش واقعاً انگار پُره،
شاید خاطراتو اعدام کنه.
من تیکه هامو ولی جا گذاشتم،
شاید یه روز یکی پیدام کنه.
یه دیوونه هنوز توی این شهر گمه،
کی می دونه امسال سال چندمه؟
مگه فرقی می کنه کسی باور کنه؟
من بارون نیست، دیگه واسم مهم،
قلبش واقعاً انگار پُره،
شاید خاطراتو اعدام کنه.
من تیکه هامو ولی جا گذاشتم،
شاید یه روز یکی پیدام کنه.
هنوز چندتا از این کوچه ها رو هر کاری کنه،
یادش نره،
می افته یادمم با این که نخواد،
تو اون شبایی که خوابش نره.
با این که فکر کرده ندیدنِ هرکی که بشناستم براش بهتره.
هنوز کارمای اون روزاش مونده،
هر کاری کنه، حالش بده.
یه دیوونه هنوز توی این شهر گمه،
کی می دونه امسال سال چندمه؟
مگه فرقی می کنه کسی باور کنه؟
من بارون نیست، دیگه واسم مهم،
قلبش واقعاً انگار پُره،
شاید خاطراتو اعدام کنه.
من تیکه هامو ولی جا گذاشتم،
شاید یه روز یکی پیدام کنه.
یه دیوونه هنوز توی این شهر گمه،
کی می دونه امسال سال چندمه؟
مگه فرقی می کنه کسی باور کنه؟
من بارون نیست، دیگه واسم مهم،
قلبش واقعاً انگار پُره،
شاید خاطراتو اعدام کنه.
من تیکه هامو ولی جا گذاشتم،
شاید یه روز یکی پیدام کنه.