نیما عباسی دخت ناخدا

مو یه مطربوم ولی ، تویی دخت ناخدا
بی تور و طعمه دلوم شده صیدت بخدا
لنگر انداخته دل ، تو دریای چشم بلات
دست و بالوم خالیه ولی دل عاشقوم طلان
جون بخواه از مو ، بر روی دو دیده
تا حالا قلبُم این جور نتپیده
میخوای بودونی که چقدر میخوادت این دل
قد تموم ماسه های لب ساحل
مونه عاشق ، تونه عاشق ، دوتایی کنج یه قایق
میزنم هق، میکنم دق، نبینوم اگه توره یک دق
بادبون باز ، پاروهام ساز ، میزنه باد موافق
محو موی وحشی سیاه تو جل الخالق
دریا شوره ، والا چشاش بلوره والا
نازش فراوون والا عاشق صبوره والا
دستا بالا یالا ، هم دست موجا یالا
همه یک صدا یالا،بگین به دریا
بی تو مو یه جزیره بی نام و نشونوم
بی تو مو مثه یه کشتی ولی بی بادبونوم
ساحل داغ عشقو تو بیا بده نشونوم
تا آروم بگیره دل دیوونم