میلاد مختاری غرورِ لعنتی

یه روزی بود میمردیم بدونِ هم
حالا چی شد اینقدر شدیم دور از هم
انگار تقدیر تو رو جدا کرد از من
نمی خواستم، ولی قلبتو شکستم
حالا با یادت، این دلِ بارونیه
نیمه ی گمشدم بگو جز تو کیه
دلیلِ این غرورِ لعنتی چیه؟
میدونم دلتنگیِ هر دومون یکیه
من دیگه این روزام، بی تو نمیگذره
قدِ تمومِ این دنیا، دلِ من تنگه
واسه دیدارِ دوباره، دل من بیقراره
اما این غرورِ لعنتی نمیزاره
رفتیم و دلامون ساکت و سرد شد
خاطراتمون همه برامون درد شد
هر گوشه ی این شهرِ پُرِ خاطره
میتونه از روزایِ عشقِ ما بگه
من دیگه این روزام، بی تو نمیگذره
قدِ تمومِ این دنیا، دلِ من تنگه
واسه دیدارِ دوباره، دل من بیقراره
اما این غرورِ لعنتی نمیزاره