میلاد داوری خنده مصنوعی

نم بارون دیگه واسم خبری از تو نداره
حالا پاییز واسه ی من یه شروع تازه داره
یه شب آروم نگرفتم یاد تو تووی دلم بود
تو نبودی قاب عکست مثل هر شب بغلم بود
نرو قلبمو تو نشکن ببین چشام خیس اشکن
میدونم فایده نداره تو می خوای بگذری از من
چقده سخته به رومم نیارم این همه دردو
تو ندونستی که کُشتی همه ی عشق یه مردو
دل سنگی که تو داری شده یه برگ برنده
چال لبخند تو دامه من بیچاره پرنده
خنده ی مصنوعی من پر بغض دست نخورده اس
پر حرفای نگفته که سر زا جون سپرده اس
نرو قلبمو تو نشکن ببین چشام خیس اشکن
میدونم فایده نداره تو می خوای بگذری از من